Hoeve geeft geheimen prijs

Petra TummersGeen categorie

 

Oude ambachten zie je alleen nog op jaarmarkten. Behalve in Margraten: daar wordt de hoeve door Van Laar in oude stijl gerestaureerd.

DOOR  RENÉ WILLEMS

MARGRATEN

In de voorgevel zijn een naam, Guilliam van Laar, en een kruisje gekrast. „Het was een boodschap voor de buren”, legt Hub van Laar uit. „Aan dat kruisje konden zij zien dat de overleden Guilliam in huis was opgebaard. Dat was waarschijnlijk makkelijker dan bij iedereen een rouwbrief in de bus te stoppen.”

En zo heeft hoeve Van Laar aan de Pastoor Brouwersstraat in Margraten bij de restauratie meer geheimen prijsgegeven. Bovenin diezelfde gevel is een oude gevelsteen aangebracht met de tekst ‘LVL 1635’. „Die steen zat onder een dikke laag pleisterwerk”, zegt Van Laar. „Nu die weer zichtbaar is, kan iedereen zien dat ‘LVL’ – Lodewickus van Laar – in 1635 een tweede verdieping op zijn huis liet bouwen.”

Zorgwoningen

De oude boerderij is al generaties lang in bezit van de familie Van Laar. Hub heeft het monumentale complex nu verhuurd aan Elsresidentie Margraten, die er zestien zorgwoningen voor dementerende ouderen in maakt. Begin november moet het werk helemaal klaar zijn en kunnen de eerste bewoners naar Margraten verhuizen.

Binnenin is het complex volgestopt met de modernste technieken, zegt Michael Hamers van Elsresidentie Margraten, die het leven voor de toekomstige bewoners wat eenvoudiger maken. Maar aan de buitenkant zie je daar niets van, benadrukt Van Laar: „Qua uiterlijk brengen we de hoeve helemaal terug in de stijl van vier eeuwen geleden.”

Leem

Bij het verwijderen van de eeuwenoude pleisterlaag zijn onverwachte pareltjes tevoorschijn gekomen, zegt Van Laar: „De oude balken staan vol met inscripties. Daaraan kun je precies zien hoe die destijds in elkaar werden gezet.”

Bij de verbouwing van de hoeve worden dezelfde technieken toegepast als toen. De vlakken tussen de balken worden opgevuld met gevlochten wilgentakken. Daarna worden de buitenmuren dichtgesmeerd met een mengsel van leem en stro. „Nee, we mengen daar geen poep meer doorheen”, zegt vakwerkbouwer Paul Blezer. „Daar zit ammoniak in die de kalk straks aantast.”

In de mergelwanden, die waar mogelijk gehandhaafd worden, zijn ontelbare namen gekrast. En een tekening van een varken, met een pijl naar voren. „Zodat het varken wist waar de uitgang was”, zegt Van Laar. „Een grapje van lang geleden.”