Directie zorgorganisatie opgenomen in eigen verpleeghuis Elsresidentie Margraten

Michael HamersGeen categorie

De directie van Zorg Groep Beek is met spoed opgenomen in het verpleeghuis Elsresidentie Margraten. Het komt niet vaak voor dat een directie van een zorgorganisatie opgenomen wordt in een eigen verpleeghuis met 16 appartementen. Hannelore en Michael werden na de opening van de Elsresidentie Margraten op 31 oktober 2018 meteen opgenomen, en verblijven sindsdien intern in een appartement tussen cliënten met alzheimer, of een andere vorm van dementie.

Het artikel hierboven is een feit, maar Michael en Hannelore hebben nog geen cognitieve problemen. De reden om tussen de cliënten en het zorgteam te wonen op deze locatie is tweeledig. Er wordt tijdens deze opstartfase goede ondersteuning geboden aan de nieuwe cliënten in samenwerking met nieuwe collega medewerkers. Daarnaast dienen er nog vele werkprocessen rondom het gebouw en facilitaire zaken ingeregeld te worden. Deze manier van opstart biedt een optimale en soepele overgang van een leeg, en nieuw kleinschalig woonhuis, naar een optimale en prettige leef/woon omgeving voor iedereen. De trend in de zorg is meer zelfsturing, maar zomaar een nieuw gebouw en organisatie in de schoot geworpen krijgen is niet de oplossing. Dit levert extra stress op en gaat ten koste van goede zorg, en daarmee onrust onder de cliënten. Vooral deze doelgroep is daar gevoelig voor, en na een verhuizing moet de rust en regelmaat gauw wedergekeerd zijn om prikkels te verminderen.

In 2013 hebben Michael en Hannelore dezelfde aanpak voor de eerste keer toegepast. Dit was ook tevens de eerste kleinschalige locatie, Elsresidentie Sittard. Hier hebben zij destijds ruim 7 maanden gewoond voordat zij weer naar hun eigen huis vertrokken. Daar werd de basis gelegd voor deze manier van werken, en het werd positief ervaren door het team, cliënten en hun familie. Zijn er ook negatieve punten? Jazeker, geeft Hannelore aan. Je levert een heel groot stuk van je privacy in, en verlaat toch huis en haard. Daarnaast zijn wij nogal hands-on en kom je erachter dat je zelf veel doet, en daarmee weet van het gebouw en facilitaire zaken, maar het team nog te weinig. In Margraten pakken we dit dan ook iets anders aan. Wij zetten meer de basis zaken op, regelen processen in, ondersteunen waar het moet, en dragen het beheer over aan het team. Daarbij is de kunst dit gedoseerd te doen, zonder de kwaliteit van zorg te kort te doen en te blijven communiceren onder elkaar.

Is dit aan alle directies aan te raden? Absoluut, volgens Michael. Je komt in je eigen wereld terecht, oftewel de zorgomgeving waar je zelf voor staat als organisatie! Door er te wonen en te werken maak je veel meer mee. Dagdagelijkse zaken hoor of zie je sneller, en ervaart gebruiksgemak of ongemak in of buiten de locatie van cliënten, familie en het team. Daardoor kun je samen sneller handelen en zorgen dat de rust en tevredenheid op hoog niveau blijven. Tenslotte wil je toch ook een fijne woon en zorg omgeving creëren waarin je zelf ook wilt wonen? Natuurlijk is die standaard voor iedereen verschillend, maar wij mogen best stellen dat die standaard van zorg en wonen bij ons hoog is. Wij mogen al jaren tevreden zijn over een hoge medewerkerstevredenheid in combinatie met een zeer hoge cliënt tevredenheid van onze cliënten. Daarbij zijn wij een voorbeeld als het gaat om persoonsvolgende zorg. Dit komt zeker door onze manier van werken en aanpak.

Helaas staat directie en management vaak in een negatief daglicht binnen de zorg. Er zijn er te veel, en ze staan vaak te ver weg van de dagdagelijkse gang van zaken. Te veel managers herkennen wij zelf niet in onze platte organisatie, en te ver weg van mens en organisatie al helemaal niet. Sterker nog geeft Hannelore aan, ik heb altijd aan het bed gewerkt in de zorg, en dit is ook mijn passie. Ik merk zelf bij onze nieuwe intramurale medewerkers door de jaren heen, dat men heel erg gericht is op tijd, wassen, douchen, eten en medicatie verzorgen. Daar is niks mis mee, maar het is zo routinematig geworden dat buiten de kaders kijken en handelen lastig voor ze is mede door de personeelsdruk oftewel de tekorten. Juist de persoonsvolgende zorg en het werken in een kleinschalige locatie maakt dit anders dan in grote intramurale instellingen. Daar werken we ook continu aan om bewustwording hierin te creëren.

Dagdagelijks maak je trouwens ook veel mee in de interactie met de cliënten, familie en medewerkers. Soms is het gewoon vrolijk, liefdevol, maar ook triest om te zien. Wij hebben in onze locatie bijvoorbeeld een tijdreiziger wonen die elke dag bezig is met tijd, en dit naar zijn hand zet. In het begin denk je dat het horloge kapot is, maar na enkele dagen kom je erachter dat de tijd aangepast wordt naar zijn wens. Het horloge wordt letterlijk ingesteld op de tijd van ontbijt, kerk, of andere planningen van de dag. Verschil is alleen dan de werkelijke tijd op dat moment anders is. Als voorbeeld zou hij om 0830 naar de kerk willen gaan om de mis bij te wonen van 1030, want het is inmiddels zo laat op zijn horloge. Het is op dat moment een serieuze vraag en beleving van de persoon, en tegelijkertijd briljant om de tijd naar je eigen hand te zetten. Dat zouden we allemaal wel willen dat de tijd door jezelf te bepalen is?

Ook een echtpaar wat al heel lang geleden hun huis aan het water hebben verkocht, spreken nog vol lof erover alsof ze gisteren pas verhuisd zijn naar ons. Of een vrouw beleeft opnieuw de oorlogsperiode op dit moment, en ziet de Duitsers haar familie “opnieuw” voor het huis doodschieten en ervaart dit als de dag van vandaag. Onze hersenen worden tijdens onze jeugd en volwassenheid gevormd en ervaringen bouwen mee aan de gesteldheid hiervan. Maar ineens spelen dezelfde hersenen letterlijk een spelletje met ons, en dementie, of alzheimer, spaart niemand. Letterlijk ervaar je hier dat er geen verschil is tussen cliënten die wel of niet gestudeerd hebben, veel of weinig gesport hebben, gezond of ongezond geleefd hebben, het kan gewoon iedereen overkomen!

Hier wordt je heel bewust van, en ziet ook de impact op eenieder in die situatie. Het is dan gewoon mooi om te zien wat je kunt betekenen als professional in de zorg. Wij zeggen vaker, hier bij ons moet je niet willen zijn. Maar als het je overkomt, en je krijgt dementie, dan moet je hier bij ons zijn.

Wilt u meer informatie over Elsresidentie Margraten? Klik dan hier.